Grilled Seabass and Prawns Tapas

#Weekend Lunch

Photo courtesy : Nish

For grilled Seabass, ingredients and method are same as in Pomfret recipe.



Prawns – 250g

Garlic – 2

Red Chilli – 3

Olive Oil – 3 Tablespoon

Salt to taste


Heat the oil in a pan.

Fry finely chopped garlic.

Add prawns, Red chilli and salt.

Cook for 5 minutes.

Tapas is ready to serve.


Beef Steak


Beef -1 Kg

Ginger -1 inch size

Garlic -1

Green chilli -2

Pepper powder-1 tablespoon

Smoky sauce – 3 tablespoon

Soy sauce -1 tablespoon

Honey – 2 tablespoon

Salt to taste

Method :

Make a fine paste of ginger, garlic and green chilli. Add pepper powder, smoky-soy sauces ,honey and salt to this paste.

Marinate Beef with this mix and keep refrigerated for at least 6 hours, preferably overnight.

Transfer into oven.

* Added tomatoes and garlic to make the steak more juicy and flavored .

Cook for 20 minutes.

Steak is ready to serve….Enjoy👍

Black Pomfret -Grilled in Soy Sauce

Grilled fish :

Marinate fish with ginger-garlic-green chilli paste, red chilli powder, turmeric powder, lemon juice, olive oil ,soy sauce and salt to taste.

Keep refrigerated for at least one hour .

Transfer the fish to oven.

Meanwhile, prepare a sauce with the following ingredients

Olive oil -2 table spoon .

Chopped garlic – 1 table spoon.

Chopped ginger -1 table spoon.

Green chilli-1/2 table spoon .

Tamarind-one lemon size (soak in 3 table spoon water and extract the juice ).

Soy sauce – 2 tablespoon.

Coriander leaves and Mint leaves – 1 table spoon each

Method :

Heat olive oil in a pan.

Add chopped chilli, garlic and ginger. Sauté well .

Add tamarind water and soy sauce.

Let it boil for one minute.

Add coriander leaves and mint leaves.

Salt to taste.

Serve with the grilled fish.


Happy Cooking👍

Mexican Barbacoa (Customized)



Marinate mutton (Syrian) whole leg with red chilli powder, turmeric powder, pepper powder, ginger-garlic-green chilli paste, smoky sauce, garam masala and lemon juice (salt to taste) and keep refrigerated for at least 24 hours.

Cook for 2 whistles in the pressure cooker. Transfer to the cooking range oven tray with stock straight from the cooker and cook 1 hour in low flame.

Your customized Mexican Barbacoa is ready to serve…..


Dedicating this post to all B.Techies and BEies…

Engineer’s Day is observed in several countries on various dates of the year.In India,we celebrate Engineer’s Day on September 15 as a tribute to the greatest Indian Engineer Bharat Ratna Visvesvarayya .

I wish a very Happy Engineer’s Day to all Engineers.

4 years

55 subjects -55 university exams,82 internal exams

82 Assignments

1 Seminar- Demo and main presentation

Mini and main Projects

Viva Voce-Revise and learn all the previous semester subjects along with 8th semester university exams.

മുകളിൽ പറഞ്ഞത് പോലെയാണ് ഞങ്ങളുടെ സിലബസ് .പത്തിലും പ്ലസ് ടു വിലും നല്ല മാർക്കും എൻട്രൻസ് എഴുതി റാങ്ക് ഉം വാങ്ങി എഞ്ചിനീയർ എന്ന സ്വപ്നം സഫലമാക്കിയ പലരോടും ബി.ടെക് എന്ന് പറഞ്ഞ് പുച്ഛിക്കുമ്പോൾ ചിലർക്കെങ്കിലും അറിയില്ലായിരിക്കാം അവിടെ എന്തൊക്കെയാ നടക്കുന്നത് എന്ന്.ഞങ്ങൾ ഭയങ്കര സംഭവം ആണെന്നൊന്നും പറയുന്നില്ല.എന്നാലും കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ട് തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ ഈ ഡിഗ്രി നേടിയെടിക്കുന്നത് .വെറും ആറ് മാസം കൊണ്ട് എട്ട് വിഷയങ്ങൾ പഠിക്കുന്നത് എളുപ്പമാണോ ?
ആദ്യ വർഷം രണ്ട് സെമസ്റ്റർ ഒരുമിച്ച് പഠിക്കണം അതും പഠിക്കാൻ കിട്ടുന്ന സമയം വെറും എട്ടോ ഒമ്പതോ മാസങ്ങൾ മാത്രം.ബാക്കി ഉള്ള ഓരോ സെമെസ്റ്ററിലും എട്ട് വിഷയങ്ങൾ വീതം .ഓരോ ആറ് മാസം കൂടുമ്പോഴും പരീക്ഷകൾ.ഇതിന്റെ കൂടെയുള്ള internals and assignments വേറെയും.

ഇതൊക്കെ പഠിക്കാൻ വയ്യെങ്കിൽ പോണോ എന്നാവും ചോദ്യം ..

ഇതൊക്കെ പഠിക്കാൻ തയ്യാറായിട്ട് തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും പോകുന്നത്.ചിലർക്കത് കമ്പ്ലീറ്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല. അതിന് പല കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാവാം.സ്വന്തം താല്പര്യത്തിന് അല്ലാതെ വന്നവരും സാഹചര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് പഠിക്കാൻ പറ്റാത്തവരും ഒക്കെ ഉണ്ട്.പക്ഷെ ഇതിൽ 95 ശതമാനം കുട്ടികളും 80 ശതമാനത്തിൽ കൂടുതൽ മാർക്ക് വാങ്ങി വന്നവരായിരിക്കും.
എൻജിനീയർ എണ്ണം കൂടിയതും പരിഹാസങ്ങൾ കൂടി തുടങ്ങി. അവസരങ്ങൾ കുറഞ്ഞതോടെ പലർക്കും പഠിച്ചതല്ലാത്ത ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വന്നു.ചിലർക്ക് വീട്ടിലിരിക്കേണ്ടി വന്നു.
ഇത് പോലെ പല കോഴ്സുകളും ട്രെൻഡ് ആയെങ്കിലും നല്ല രീതിയിലും മോശം രീതിയിലും ട്രോൾ കിട്ടിയത് ബി.ടെക് നു മാത്രം ആയിരുന്നു.ഇത്രയുമൊക്കെ പഠിക്കാൻ ഉണ്ടായിട്ടും അതിന്റെ കൂടെ കോളേജ് ലൈഫ് ആസ്വദിച്ചത് ഒരുപക്ഷെ ഈ എൻജിനീയർമാർ ആയത്കൊണ്ടാവാം ഇത്രയും ട്രോൾ കിട്ടിയതും അത് ആസ്വദിച്ചതും .

എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും സർട്ടിഫിക്കറ്റിനുമപ്പുറം നാല് വർഷം കൊണ്ട് പഠിച്ചറിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമുണ്ട് .

Yes ! We are not only trained and skilled in our stream but also in life too…

NB: കമ്പ്യൂട്ടർ എൻജിനീയർ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കമ്പ്യൂട്ടർ repair ചെയ്യുന്ന ആൾ അല്ല എന്ന് ഇതിനോടൊപ്പം ഓർമപ്പെടുത്തുന്നു .😜

My first and best Teacher😍

In spite of being a teacher myself,though only for a while,who always try to be in touch and maintain a good support with my ex-students;I would like to write about another teacher who is one of the best of all those whom I know …

Yes ! My father

I am not writing about him because he is my father.He truly deserve that honor to be called so.Being a student of him by myself for two years in my childhood I can rightfully say that and most of his students who know of him will totally agree to me in this.Its from my father that I learn all about “How to be a good teacher “.

His teaching method was always simple and different.He was strict same time lenient also.He never believed in word to word kinda textbook teaching .Rather he always followed the pattern of kids engaged learning which include practical jokes and fun activities.So that all students were able to enjoy the class without getting bored.

He was very much active in extra-curricular activities like sports,arts,science fair etc.Without any hesitation he would happily accept all those extra works in sports and arts time in school and used to come home late night prior to those days after finishing duties.

He never miss a chance to inspire and motivate kids who lacks in those and try to boost their spirit,sometimes where whose parents itself don’t recognize their talents.Parents had immense faith in him as a teacher and there were parents who will say they will not their kids for a school trip only if he is there.Even after school many of his students would call him and still visit him in our home.

After School also he is busy with other social and cultural activities.Many people used to come to our home for help regarding many matters like filling forms ,preparing applications and he never disappointed anyone,who ever come for what so ever.He was always ready for all the physical and emotional support that other people seeks in their needs.we used to call our home as ” a small panchayath”

How much ever I write about him,It was never enough for me.Because My Father is my Hero and Inspiration.

But here i wanted to conclude by saying he was an inspiration to many other kids also by being a good teacher.

Salmon in customized white creamy crab sauce.

Ingredients :

Salmon – 500 g

Cooked crab meat – 5 Tablespoons(make into a paste)

Butter/Olive oil – 2 Tablespoons

Finely chopped white onion – 1 cup

Crushed garlic – 3 Tablespoons

Cooking cream – 2 cups

Finely chopped parsley leaves – 1 cup

Finely chopped mint leaves – 2 Tablespoons

Salad leaves – 1 or 2 cups (as per your taste)

Pepper powder – 2 teaspoons

How to prepare:

Marinate salmon with one teaspoon pepper powder and salt and keep it aside for 30 minutes.

Either grill the salmon or fry both sides in butter or olive oil for 2 minutes.

Use the same butter or oil to prepare the crab sauce.

Saute onion and garlic.

Once it is cooked, add cooking cream.

Add salt.

Let it boil for 3 minutes ( low flame)

Add one teaspoon pepper powder , 2 tablespoons parsley leaves, paste of cooked crab meat and mint leaves.

Cook it for two minutes.

Off the flame.

Add salad leaves and remaining parsley leaves .

Mix it well.

Add grilled/fried salmon.

Easy and tasty Salmon in white creamy crab sauce is ready .

Simmi Ma’am

In this blog,I would like to mention about certain other teachers ,who never really taught you,yet again they are never less important in life as a teacher. Of course! I am trying to remember son”s teacher who were never less than a second mother for him in the school.Teachers are the second mother especially in KG.

Why I specially mentioned KG is when you send your child for the first time to school after all those years of affection and pampering, all mother would be in such an emotional dilemma thinking how they will be treated in the school by their teachers and how our child will cop up with the new environment without us for their protection out of our hand for the first time.In those situations certain teachers would make us feel like you have met an angel in the real life.Whats my thought is we will feel more gratitude towards those teachers who take responsibility of our child as their own.My son’s teacher Simmi Ma’am is one that kinda angel for me.

As you can guess Simmi Ma’am is his all time favorite yet so far in his school journey. When he started KG-2 my child started to talk more positively about his class and School.And used to tell me my teacher call me ‘Darling’,’chakkaree’ and all.When I asked about this to that Ma’am once,she told me that’s how I address my children.My students are no less than my kids.Once she suggested some ayurvedic medicines for my child and saying that her kids got best result after using all those medicines.

Every other teachers and parents have only good things to talk about her simple teaching method , caring nature and especially about her patience.

By the end of my son’s KG-2,Simmi Ma’am shifted from Doha to India and before that we could meet up at school for a little chat.She talked me a lot about my son.With a grateful heart heart and tearful eyes I can say that no one ever knew or understood my child other than me like her .

Happy Teacher’s Day….

In this post ,I would like to write about ‘my teachers’ who inspired me a lot or rather who showed me how wonderful is being a teacher.All the teachers are good only ,I wanted to mention them all,which I am definitely gonna do in my later blogs;but here as its a teacher’s day special blog,I am mentioning those special ones who really become an inspiration for me or left a hand-print of them in my heart and thoughts.

From KG to seventh grade,there is no one to mention specially about.All were good and positive kind only.Then in high-school one Malayalam teacher- Sathyan sir who taught us through fun and narrate stories by connecting to real life.

One Math teacher-Antony sir who makes us realize how simple and interesting Math subject could be which is still a nightmare for many .May be it is his deep imprint of his teaching pattern in me,whoever I helped with Math always complimented me,its really easy to learn Maths with me.I am explaining every problem and solution very lightly.

In my plus-two years, came one English teacher(Sudha teacher).I am a person who never enjoyed learning of English.I always learned it for the sake of exams.Sudha teacher was not very soft and sweet kind.But in teaching she was soft.She wanted us to carry pencil each time we open our book and mark each word whose meaning is unknown to us,whether its a simple word or a big word,she never judged and used to give us meaning without any dithering.She used to describe poems very beautifully and take dictations for us like primary kids so that we were left with no choice other than following the language properly day by day.Thats how I started to like English first time in my whole life.

Same like my Math teacher(Geetha teacher) she used to come to each and every student separately to check whether all got the concept properly or got stuck somewhere .Fairly I would like to say they really put extra effort to reach out to each students or all are being learned and make sure no one is left out.

In my B.Tech life one Math teacher was there,who taught us importance of many silly things that we ignore in our daily life.Even though he was a Math teacher ,he always tried to develop moral values , social commitment in us and taught us importance of disciplined life.

All the teachers are good and blessed only in my eyes.They really got god’s bliss over them, that’s why they are able to enlight students with abundance of knowledge in their life


യുപി യിൽ ആയതോടെ പുതിയ വിഷയങ്ങളൊക്കെ തുടങ്ങി.അഞ്ച് ബി യിൽ ബിന്ദു ടീച്ചർ ആയിരുന്നു ക്ലാസ് ടീച്ചർ.കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം പഠിപ്പിച്ച ടീച്ചർ അല്ല ട്ടോ.ഹെഡ് മാസ്റ്റർ ഗോവിന്ദൻ കുട്ടി മാഷിൻ്റെ മകളാണ് ഇംഗ്ലീഷ് പഠിപ്പിക്കുന്ന ഈ ടീച്ചർ.കലോത്സവങ്ങൾക്കും ശാസ്ത്രമേളകൾക്കും വേണ്ടി ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ഒരാള് കൂടെയാണ് ടീച്ചർ.ഓരോ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞാലും മാർക്കിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാറ്റി ഇരുത്തും.മുഴുവൻ മാർക്ക് വാങ്ങിയ ആൾക്ക് മുൻ ബെഞ്ചിൽ ആദ്യ സീറ്റ് കിട്ടും.

ഈ വർഷം മുതൽ ഉപ്പയുടെ പിരീഡും ഉണ്ട്.ക്ലാസ്സിൽ ഉപ്പ എന്ന് വിളിക്കാൻ പാടില്ല.മാഷ് എന്ന് തന്നെ വിളിക്കണമെന്നത് ഉപ്പാക്ക് നിർബന്ധമായിരുന്നു .പിന്നീട് വീട്ടിലും മാഷേ എന്ന് വിളിച്ചു തുടങ്ങി.ഇപ്പോ മക്കളും മരുമക്കളും എന്തിന് പേരക്കുട്ടികൾ വരെ മാഷ് എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.

ഉപ്പാക്ക് ക്ലാസ് എടുക്കുന്നതിനൊക്കെ ഒരു പ്രത്യേക രീതി ഉണ്ടായിരുന്നു.പാട്ടിലൂടെയും കളികളിലൂടെയുമുള്ള ക്ലാസുകൾ ഒരിക്കലും ആരെയും മടുപ്പിച്ചിരുന്നില്ല.മാത്രമല്ല,ഒന്നിടവിട്ട ദിവസങ്ങളിൽ ആണ് പഠിപ്പിക്കുക.പഠിപ്പിക്കാത്ത സമയം പോയി കളിച്ചോളാൻ പറയും.പരീക്ഷ ആവുമ്പോഴേക്കും പാഠ ഭാഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടുമുണ്ടാകും.
ഓണപ്പരീക്ഷയുടെ ഉത്തരക്കടലാസിൽ ഒരു തെറ്റുമില്ലാഞ്ഞിട്ടും അര മാർക്ക് കുറച്ചതെന്തേ എന്ന് ഉപ്പയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞ മറുപടി “വെറുതെ കുറച്ചതാണ്.മുഴുവൻ തന്നാൽ ശെരിയാവില്ല ” എന്നായിരുന്നു . പ്രോഗ്രസ്സ് കാർഡിൽ അര മാർക്കിനെ ഒന്നാക്കുന്ന പരിപാടി ഉള്ളത് കൊണ്ട് എനിക്ക് മുഴുവൻ മാർക്കും ലഭിച്ചു.
ബാലരമയും ബാലഭൂമിയും ബാലമംഗളവും അല്ലാതെ മറ്റൊരു ബുക്ക് വായിക്കാത്ത ഞാൻ ആദ്യമായി വായിച്ചത് പി .നരേന്ദ്രനാഥ്‌ എഴുതിയ “വികൃതിരാമൻ ” എന്ന പുസ്തകമായിരുന്നു.വത്സല ടീച്ചർ ആണ് അന്ന് ലൈബ്രറിയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിട്ട് ഇഷ്ടമുള്ള പുസ്തകം എടുക്കാൻ പറഞ്ഞത്.എന്ത്കൊണ്ടോ ഈ പുസ്തകം കണ്ടപ്പോൾ ഒരു ഇഷ്ടം തോന്നി. വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്നതും ഒറ്റ ഇരുപ്പിന് വായിച്ച് തീർത്തു.
സമയമെടുത്തു വായിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഇഷ്ടം പെട്ടെന്ന് വായിക്കാൻ ആണ്.പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ച് തീർത്തു.

സ്കൂൾ ലീഡറുടെ അനിയത്തി

ഉപ്പയുടെ സ്കൂളിലേക്ക് മാറ്റി ചേർത്തത് കൊണ്ട് നാലാം ക്ലാസ് തുടങ്ങുന്നതും കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു.”മാഷിൻ്റെ മോൾ” എന്ന ഒരു പരിഗണനയും ബഹുമാനവും എപ്പോഴും കൂട്ടുകാർക്കിടയിൽ പോലും കിട്ടിയിരുന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം ആ സ്കൂളിനെ ഇത്രയധികം ഇഷ്ടപെട്ടത്. ഞാൻ നാല്‌.ബി യിൽ ആയിരുന്നു . കണക്ക് പഠിപ്പിക്കുന്ന ബിന്ദു ടീച്ചർ ആയിരുന്നു ക്ലാസ് ടീച്ചർ .പാവമായത് കൊണ്ട് തന്നെ ടീച്ചറെ ആർക്കും ഒരു പേടിയുമില്ല. വല്ലപ്പോഴും ഹെഡ് മാഷ് വടിയെടുത്ത് ക്ലാസ്സിലേക്കൊരു വരവുണ്ട്.ദൂരെ നിന്ന് കാണുമ്പോൾ തന്നെ എല്ലാവരും ഓടി ക്ലാസ്സിൽ കയറും. ക്ലാസ്സിൽ ആണെങ്കിൽ സൂചി വീണാൽ കേൾക്കാവുന്ന നിശബ്ദത .
എന്ത് നല്ല കുട്ടികൾ.ഇതൊന്നുമറിയാതെ ചിലർ എവിടെയെങ്കിലും പോയിട്ട് ആടിപ്പാടി വരുന്നുണ്ടാവും.അവർക്ക് പ്രത്യേകം ചൂരൽ കഷായം ഉണ്ടായിരിക്കും.

ഈ വർഷം ഇക്ക സ്കൂൾ ലീഡർ സ്ഥാനത്തേക്ക് മത്സരിച്ചു .ഏഴിൽ പഠിക്കുന്നവരാണ് മത്സരിക്കുക .ഓരോ ഡിവിഷനിൽ നിന്നും ഓരോ മത്സരാർത്ഥികൾ വീതം .അങ്ങനെ ഇക്ക സ്കൂൾ ലീഡർ ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.എനിക്കാണെങ്കിൽ നല്ല ഗമ.സ്കൂൾ ലീഡറുടെ അനിയത്തി അല്ലെ.അസ്സംബ്ലിയിൽ ഇക്ക പ്രതിജ്ഞ ചൊല്ലിത്തരുമ്പോഴൊക്കെ ഭയങ്കര സന്തോഷം തോന്നും.

ഓണാവധി കഴിഞ്ഞാൽ സബ് -ജില്ലാ കലോത്സവത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾ തുടങ്ങും.എൽ പി യെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് ഞാനും യു പി യിൽ നിന്ന് ഇക്കയും കലാപരിപാടികൾക്ക് പങ്കെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഉപ്പ നന്നായി പാട്ട് പാടുന്നത് കൊണ്ട് പഠിപ്പിക്കാൻ ആളെ അന്വേഷിച്ചു പോവേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല.മത്സര ദിവസം രാവിലെ ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരും നല്ല അടിയുണ്ടാക്കി.എന്തിനാണെന്ന് ഓർമയില്ല . “നല്ല ഒരു കാര്യത്തിന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ രണ്ടും കൂടി അടി ഉണ്ടാക്കിക്കോളും.പിന്നെങ്ങനെയാ സമ്മാനം കിട്ടുക” എന്ന് ഉമ്മ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷെ അത് വെറും കുറച്ച് നേരത്തേക്കുള്ള വഴക്കാണ്.പോകും വഴി ഞങ്ങൾ കഥകൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞാണ് പോയത്.കലോത്സവം ദൂരെയുള്ള ഒരു സ്കൂളിൽ വെച്ചായിരുന്നത് കൊണ്ട് നേരത്തെ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളിൽ എത്തണമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാൻ ആദ്യമായാണ് സബ്-ജില്ലയിൽ മത്സരിക്കുന്നത്.അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചെറിയ പേടിയുണ്ടായിരുന്നു.

എന്തായാലും പരിപാടികൾ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ഫലം വന്നപ്പോൾ ഇക്കാക്ക് ഫസ്റ്റ് എ ഗ്രേഡ് എനിക്ക് സെക്കന്റ് ബി ഗ്രേഡ് .രാവിലെ വഴക്കുണ്ടാക്കി ഇറങ്ങിയെങ്കിലും രണ്ട് പേരും സമ്മാനങ്ങളുമായാണ് വീട്ടിലെത്തിയത്.

ഇക്ക പിന്നീട് ജില്ലയിലേക്ക് മത്സരിച്ചു.ഇക്കാക്ക് ഇതൊക്കെ നിസ്സാരം ആയിരുന്നു.മിക്കപ്പോഴും ഫസ്റ്റ് തന്നെ കിട്ടാറുണ്ട്.മുമ്പ് എൽ പി വിഭാഗം സബ്-ജില്ലാ കലാപ്രതിഭ ആയിരുന്നു.
ഇതിന്റെ ഒന്നും അംഗീകാരം ഞങ്ങൾക്കുള്ളതല്ല.ഞങ്ങൾ എന്തൊക്കെ നേടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മുഴുവൻ പ്രശംസയും ഉപ്പാക്ക് മാത്രമുള്ളതാണ് .അന്നും ഇന്നും.

മലപ്പുറത്തേക്ക് .

വൈകുന്നേരം കൊല്ലത്തു നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു പുലർച്ചെ മലപ്പുറത്തു എത്തി.നല്ല മഴയുള്ള ദിവസമായിരുന്നു.രാവിലെ അടുത്തുള്ള കുറച്ചു പേർ കാണാൻ വന്നു.
ഒന്നര വർഷം കൊണ്ട് പ്രത്യേകിച്ച് മാറ്റങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ തോന്നിയില്ല .മഴക്കാലം ആയത് കൊണ്ട് തോടും പാടവും കുളങ്ങളും നിറഞ്ഞ് കവിഞ്ഞിരുന്നു.റോഡിൻറെ അരികിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ചാലുകളിൽ സ്വർണ നിറത്തിലുള്ള ചെറിയ മീനുകളും ചേമ്പിൻ ഇലകളിൽ മുത്തുമണികൾ പോലെയുള്ള വെള്ളത്തുള്ളികളും എത്ര നോക്കിയിരുന്നാലും മതിയാവാത്ത കാഴ്ചയാണ്. .മഴക്കാലത്തെ മറ്റൊരു ആകർഷണമായിരുന്നു കനം കുറഞ്ഞ് അറ്റത്ത് മഴത്തുളളി ഉള്ള ഒരില.തൊട്ടാൽ നല്ല തണുപ്പായിരിക്കും.

വീടിനടുത്തുള്ള എൽ പി സ്കൂളിൽ മൂന്നാം ക്ലാസ്സിൽ പോയി തുടങ്ങി.അവിടുത്തെ അധ്യാപകരാണ് ആദ്യമായി ആമിന എന്ന് വിളിച്ചു തുടങ്ങിയത്.ജലജ ടീച്ചർ ആയിരുന്നു ക്ലാസ് ടീച്ചർ. കണക്ക് പഠിപ്പിക്കുന്നത് ജയ ടീച്ചർ ആണ് .ഞങ്ങളെ കൊണ്ട് എഴുതിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ബോർഡ് നിലത്ത് ഇറക്കി ചാരി വെച്ചിരുന്നു.ഇവരെ കൂടാതെ പ്രധാനാധ്യാപിക പ്രമീള ടീച്ചറും അറബിക് പഠിപ്പിക്കുന്ന മാഷും നൂറോളം വരുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളും മാത്രമാണ് സ്കൂളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് .
ആദ്യമായി യുറീക്ക പരീക്ഷ എഴുതിയത് മൂന്നിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് .കുറച്ചു ദൂരെയുള്ള സ്കൂളിലേക്ക് ജീപ്പിലായിരുന്നു യാത്ര . ആദ്യമായി ഒരുമിച്ച് പോകുന്നതിനാൽ അതൊരു ചെറിയ വിനോദയാത്ര തന്നെ ആയിരുന്നു.
ഞാൻ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് വെള്ളിയാഴ്ച അവധിയും ശനിയാഴ്ച പ്രവർത്തി ദിവസവും എന്ന രീതിയാണ് സ്കൂൾ പിന്തുടർന്നിരുന്നത് .വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ ഉപ്പയുടെ സ്കൂളിലേക്ക് പോകും .ഉപ്പയുടെ കൂടെ പോകാൻ നല്ല താല്പര്യമായിരുന്നു .പുസ്തകമൊന്നുമില്ലാതെ സ്കൂളിൽ പോയിരിക്കാൻ ഒരു പ്രത്യേക രസം തന്നെ അല്ലെ.അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഓരോ വെള്ളിയും ആവാൻ കാത്തിരിക്കും .

രണ്ടാം ക്ലാസും യൂ.കെ.ജിയും ആദ്യ സമ്മാനവും

വീടിനടുത്ത് ഒരു പുതിയ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂൾ വരുന്നു. അക്ഷര നഴ്സറി സ്കൂൾ.ഞാനപ്പോൾ രണ്ടാം ക്ലാസ് തുടങ്ങുന്നതും കാത്തിരിപ്പാണ് .ഈ നഴ്സറി ഞങ്ങൾക്കറിയുന്നവരുടേതായിരുന്നു . ഞാൻ പഠിക്കുന്ന സ്കൂളിൽ ചെറിയ കുട്ടികൾക്കുള്ള ക്ലാസ്സാകട്ടെ ഉച്ചക്ക് ശേഷവും .ഇതൊക്കെ കൊണ്ട് തന്നെയാണ് രണ്ടാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന ഞാൻ അക്ഷരയിലെ ആദ്യ ബാച്ചിൽ എൽ .കെ.ജി. പഠിക്കാതെ യു.കെ.ജി യിൽ എത്തിയതും . ഓല മേഞ്ഞ് താത്കാലികമായി ഉണ്ടാക്കിയ മൂന്ന് മുറികൾ . എൽ കെ ജി ക്കും , യൂ കെ ജി ക്കുമുള്ള ഓരോ മുറികളും അധ്യാപകർക്കുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയും.ബെഞ്ചിലും ഡെസ്കിലും കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള ഷീറ്റ് വിരിച്ചിരുന്നു.ഇംഗ്ലീഷിനും മലയാളത്തിനും ഓരോ അധ്യാപകർ,കുട്ടികൾക്കുള്ള സഹായത്തിനും മറ്റുമായി ഒരു ആന്റിയും.നദീറ ടീച്ചർ ആയിരുന്നു ക്ലാസ് ടീച്ചർ. മലയാളം ടീച്ചറുടെ പേര് മറന്നുപോയി.നീലയും വെള്ളയും ആയിരുന്നു യൂണിഫോം. കൂടെ കറുത്ത ഷൂസും ചുവന്ന ടൈയും.അന്നൊക്കെ മിക്ക സ്കൂളിലെയും യൂണിഫോം ഇത് തന്നെ ആയിരുന്നു.

ക്ലാസ്സിലെ മൂന്നു കുട്ടികളെ മാത്രമേ ഓർമയുള്ളു.അതിൽ ഒരാൾ നാസില.ആ കുട്ടിക്ക് ചെമ്പൻ മുടികൾ ആയിരുന്നു.അവരുടെ വീട്ടിൽ എല്ലാവർക്കും ചെമ്പൻ മുടികളാണത്രെ.അവർക്ക് “ചെമ്പൻ കുടുംബം ” എന്നൊരു പേരുമുണ്ട്.ചെമ്പൻ നാസില എപ്പോഴും സംസാരിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കും . എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും അവളുടേതായ ന്യായങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു . പെൻസിൽ മൂർച്ച കൂട്ടുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ അവളുടെ കൈ മുറിഞ്ഞു. നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ രക്തം നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ പാടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് അത് മുഴുവൻ കുടിച്ചു.ഞങ്ങളൊക്കെ അന്ധാളിച്ചു നില്കാതെ എന്ത് ചെയ്യാൻ?
ഇനി അടുത്തത് റംസി .എന്നെ പോലെ വലിയൊരു കുട്ടി .ഒപ്പനക്ക് എൻ്റെ അതെ നിരയിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു അവളും.റംസിയുടെ അനിയൻ റിയാസ് അന്ന് എൽ കെ ജി യിലുണ്ടായിരുന്നു .
മറ്റൊരാൾ മുഹ്സിന .എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഒരക്ഷരം മിണ്ടില്ല .നല്ല സുന്ദരിക്കുട്ടി ആയിരുന്നു. മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള വേഷമിട്ട് നൃത്തമാടിയത് ഓർമയിലുണ്ട്.

അക്ഷരയിൽ ഉച്ച വരെയേ പഠിപ്പിക്കുകയുള്ളൂ..ബെഞ്ചും ഡെസ്കും എല്ലാം ചുമരിനോട് അടുപ്പിച്ചതിനു ശേഷം നിലത്തു പായ വിരിച്ച് അതിലിരുന്നാണ് ഉച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കുക.അത് കഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാവരും കുറച്ചു നേരം ഉറങ്ങണം .ഉറങ്ങി എണീറ്റാൽ പാട്ടും ഡാൻസും കളികളും.ഇന്നത്തെ സ്കൂളുകൾ ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു .

ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞയുടൻ ഞാൻ യൂ കെ ജി യിൽ നിന്ന് അടുത്ത സ്കൂളിലെ രണ്ടാം ക്ലാസ്സിലേക്ക് .
വലിയൊരു മൈതാനിയിലൂടെയാണ് യാത്ര.എവിടുന്ന്നൊക്കെയോ ഉച്ചത്തിലുള്ള പാട്ടുകൾ കേൾക്കാം.മൈതാനം നിറയെ തമിഴർ ടെന്റ് അടിച്ചിരിക്കുന്നു.പല നിറത്തിലുള്ള തുണികളും ഷീറ്റുകളും കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ താമസ സൗകര്യം.തമിഴ് സ്ത്രീകളിൽ ചിലർ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുന്നു.ചിലർ കല്ല് കൊത്തുന്നതും അവരുടെ കുട്ടികൾ കളിക്കുന്നതും കാണാം.
ഇതൊക്കെ ആസ്വദിച്ചു ഞാനങ്ങനെ നടന്നു പോകും .
സ്കൂൾ വിട്ട് വീണ്ടും അക്ഷരയിലേക്ക്. അവിടെ എന്നെ കാത്ത് ഒരാൾ നില്പുണ്ടാവും.ആറു വയസ്സുള്ള എനിക്ക് നാലര വയസ്സുള്ള എൽ കെ ജി യിൽ പഠിക്കുന്ന ഒരു മരുമോൾ(എൻ്റെ കസിന്റെ മോൾ ) ഉണ്ട്.കസിൻ (വല്യക്ക എന്ന് ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു) ഞാൻ പഠിക്കുന്ന യൂ പി സ്കൂളിലെ അധ്യാപകനാണ്.ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് പോവും.മിക്കവാറും അവളും ഞാനും കൂടിയാണ് വീട്ടിലേക്ക് പോവുന്നത് .വഴിയിലുള്ളവരോടൊക്കെ സംസാരിച്ച് വീട്ടിലെത്തുമ്പോഴേക്കും ഒരു നേരമായിട്ടുണ്ടാകും.വീട്ടിലെത്തിയാൽ കളിക്കാനായി ഓടും.അവൾ വീട്ടിലേക്ക് പോവുമ്പോഴേക്കും സന്ധ്യയാകും .എന്നും ഇങ്ങനെയാണ്.

നഴ്സറിയിൽ മഞ്ചാടിക്കുരു പെറുക്കൽ മത്സരം നടത്തി .ഒരു വലിയ വട്ടം വരച്ച് അതി കുറെ മഞ്ചാടിക്കുരു വിതറിയിരിക്കുന്നു . ഒരു കൈ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ .ഓരോന്നായി പെറുക്കണം. വാരരുത്‌.പെറുക്കുന്നത് ഒരു കയ്യിൽ തന്നെ ശേഖരിക്കുകയും വേണം.ഞാനും മത്സരിച്ചു.ഒന്നാം സമ്മാനം എനിക്ക് .നിറയെ ചെറിയ പൂക്കൾ ഉള്ള ഒരു ഫൈബർ പ്ലേറ്റ്.അതായിരുന്നു എനിക്ക് കിട്ടിയ ആദ്യ സമ്മാനo.സമ്മാനം കിട്ടിയ സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അതിലും വലിയ സന്തോഷം.ഉപ്പ മലപ്പുറത്തു നിന്ന് വന്നിട്ടുണ്ട് കൂടെ മലപ്പുറത്തുള്ള ചില കൂട്ടുകാരും .
ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ദിവസമായിരുന്നു അന്ന്.
ഈ അധ്യയന വർഷം കഴിയാൻ പോകുന്നു .വാർഷികാഘോഷങ്ങൾക്ക് വിദ്യാലയങ്ങൾ തയ്യാറെടുക്കുന്നു.
അങ്ങനെ ആ ദിനം വന്നെത്തി.രാത്രി ആയിരുന്നു ആഘോഷങ്ങൾ.അത്കൊണ്ട് തന്നെ പകൽ കിടന്നുറങ്ങാൻ എല്ലാവരോടും നിർദേശിച്ചിരുന്നു . വൈകുന്നേരം ഞങ്ങൾ സ്കൂളിലെത്തി പരിശീലനം തുടങ്ങി.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്ക് രക്ഷകർത്താക്കളും എത്തി.എന്നെ ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അന്നും ഉപ്പ എത്തിയിരുന്നു.
മേക്കപ്പും അലങ്കാരങ്ങളും “കരിനീല കണ്ണുള്ള…” എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഗാനത്തിന്റെ ഒപ്പന കളിച്ചതുമെല്ലാം ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞത് പോലെ….
രണ്ടാം ക്‌ളാസും യൂ കെ ജി യും ഒരുമിച്ച്അവസാനിച്ചു .എന്നും ഓർത്തുവെക്കാവുന്ന ഒരു പിടി നല്ല ഓർമ്മകൾ മാത്രമുള്ള കാലം..


Photo by Jo

പടർന്നു പന്തലിച്ച കിടക്കുന്ന പറങ്കിമാവുകൾ തറവാട് പറമ്പിന് ഏറെ മനോഹാരിതയേകിയിരുന്നു. നിറയെ പറങ്കിമാങ്ങകൾ കായ്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരുപാട് കിളികൾ അവിടെ താവളമൊരുക്കി.പറങ്കിമാവുകൾക്ക് ഉയരം കുറവായിരുന്നതിനാൽ കുട്ടികൾക്ക് കയറാനും ഊഞ്ഞാലാടാനും എളുപ്പമായിരുന്നു .അവധി ദിവസങ്ങളിൽ ഞങ്ങളവിടെ ഒത്തു കൂടും .
ഈ മാവുകൾക്കപ്പുറം ഒരു കനാൽ ഉണ്ട് . രണ്ട് ഭാഗത്തും ടാർ ഇട്ട ഒരിക്കലും വെള്ളം വരാത്ത ഒരു കനാൽ. അത്യാവശ്യം ആഴം ഉള്ളത് കൊണ്ട് കുട്ടികൾക്ക് അങ്ങോട്ടേക്ക് പോവാൻ അനുവാദമില്ലായിരുന്നു.കനാലിനു മുകളിലായി കരിങ്കല്ലിൽ തീർത്ത ഒരു തിണ്ണയുണ്ട് .അതിനെ “കലുങ്ക്” എന്നാണ് പറയുക. .പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് അത് “കലങ്ങ്” ആയി മാറി.വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ പലരും അവിടെയിരുന്ന് സംസാരിക്കുന്നത് കാണാം.അതിന്റെ തൊട്ടടുത്തായി ഒരു പാലമരമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ യക്ഷിക്കഥകൾക്കും പഞ്ഞമില്ലായിരുന്നു.കനാലിനു കുറുകെ ആയി വളരെ തിരക്കേറിയ മെയിൻ റോഡ് .വണ്ടിയുടെ ഹോണുകളും ഉച്ചഭാഷിണിയിലൂടെ ഉള്ള അറിയിപ്പുകളും ഇടയ്ക്കിടെ കേൾക്കാമായിരുന്നു.

ഞങ്ങളുടെ വീടും തറവാടും ഒരു പറമ്പിൽ തന്നെ ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് രാവിലെ തന്നെ തറവാട്ടിലേക്ക് പോകും.
ഞാവൽ മരവും താന്നി മരവും പല നിറത്തിലുള്ള ഇലകളുള്ള ബദാം മരവും തറവാട്ടു മുറ്റത്തിന് ഭംഗിയേകി നിൽപ്പുണ്ട് .ഇവയുടെ കായകൾ പെറുക്കി കല്ല് കൊണ്ടിടിച്ചു പൊട്ടിച്ച് തറവാടിന്റെ തിണ്ണയിൽ പോയിരുന്ന് ഞാനും ജബ്‌ബുവും കൂടി കഴിക്കും.
വളരെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് ഞാവൽ കായ്ച്ചു തുടങ്ങിയത്.അത് മാത്രമാണ് മുറ്റത്ത് ഇപ്പോഴുമുള്ളതും.ബാക്കി എല്ലാം ഓരോ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മുറിച്ച് മാറ്റി .
തറവാട്ടിൽ മുട്ടനുമ്മയെ (ഉപ്പയുടെ ഉമ്മ-വീട്ടിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആൾ ആയത് കൊണ്ടാണത്രേ വലിയ ഉമ്മ എന്നർത്ഥമുള്ള “മുട്ടൻ ഉമ്മ ” എന്ന പേര് വന്നത് ) കാണാൻ എപ്പോഴും സന്ദർശകരായിരുന്നതിനാൽ തിരക്കൊഴിഞ്ഞ നേരമില്ലായിരുന്നു.മുറുക്കാനുമായി മുട്ടനുമ്മ തിണ്ണയിൽ തന്നെ ഉണ്ടാകും .കൂടെ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ച് ഞങ്ങളും അവിടെക്കൂടും. മുറുക്കാൻ ഇടിച്ച് കൊടുക്കുന്ന ജോലി ഞങ്ങൾ പേരക്കുട്ടികൾക്കാണ് .അതിനായി പ്രത്യേക കല്ല് തന്നെയുണ്ട്. .വരുന്നവരൊക്കെ പലഹാരപ്പൊതികളുടെ കൂടെ മുറുക്കാനും കൊണ്ട് വരും. മുറുക്കാൻ തീർന്നാൽ കടയിൽ പോകുന്നവരോട് പറയും “ഇച്ചിരി മുറുക്കാൻ വാങ്ങണേ” എന്ന്. പിന്നെ വാങ്ങാൻ പറയുന്ന മറ്റൊരു സാധനമാണ് “വാതാസനി എണ്ണ”. ആ എണ്ണയുടെ മണമായിരുന്നു മുട്ടനുമ്മാക്ക് . സുപ്രൻ വൈദ്യരുടെ കടയിൽ മാത്രമേ അത് കിട്ടൂ.ആരെങ്കിലും വാങ്ങാൻ പോവുമ്പോൾ ഞാനും കൂടെ പോവും .

അനിയൻ കുഞ്ഞായത് കൊണ്ട് എൻ്റെ ഉമ്മിച്ചാമ്മ (ഉമ്മയുടെ ഉമ്മ ) ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വന്ന് നില്കും..ഒരുപാട് കഥകളൊക്കെ പറഞ്ഞ് തരും. പകലൊക്കെ മുട്ടനുമ്മ വന്ന് അനിയനെ കളിപ്പിക്കും .
രണ്ട് ഉമ്മുമ്മമാരും ശാന്തസ്വഭാവക്കാരായിരുന്നു .മക്കളോടോ മരുമക്കളോടോ ഒരിക്കൽ പോലും ശബ്ദമുയർത്തിയതായി ആരും പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടില്ല..ഞാൻ ജനിച്ചപ്പോൾ മധുരം തന്നത് ഉമ്മയുടെ ഉമ്മ ആയിരുന്നുവത്രേ .പക്ഷെ ആ സ്വഭാവമൊന്നും എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്ന് ഉമ്മ ഇപ്പോഴും പരിഭവം പറയാറുണ്ട് .

ഉപ്പ മലപ്പുറത്തായിരുന്നതിനാൽ മാസത്തിൽ ഒരു തവണയേ വീട്ടിൽ വരാറുള്ളൂ. രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ തിരിച്ച് പോകും.

അങ്ങനെ കൂടുതൽ കളിയും കുറച്ച് പഠിത്തവുമായി ഒന്നാം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു.

സ്കൂളിലേയ്ക്ക് …

1992 ജൂൺ മാസം .ഉപ്പയുടെ കൂടെ സ്കൂളിൽ പോയി തുടങ്ങി .അധ്യാപകരെ എല്ലാവരെയും അറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ സ്കൂൾ ഒരു പുതിയ സ്ഥലമായി തോന്നിയില്ല.മാത്രമല്ല , സ്കൂളിൽ ചേർക്കുന്നതിന്റെ മുമ്പും വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ സ്കൂളിൽ പോകാറുണ്ടായിരുന്നു.

ഹരി മാഷ് ആയിരുന്നു ക്ലാസ് ടീച്ചർ.തടിയുള്ള കുട്ടി ആയതിനാൽ മാഷ് എനിക്ക് ഒരു പേരുമിട്ടു, “ഉണ്ടപ്പാറു”. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം മാഷ് എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ചോദിച്ചിരുന്നു ” അല്ല കുട്ട്യേ നിന്റെ തടിയൊക്കെ എങ്ങട്ടാ പോയെ? ” .ഞാൻ ചിരിച്ചു .എങ്ങട്ടാ പോയെന്ന് എനിക്കുമറിയില്ല മാഷേ .

ഒന്നാം ക്ലാസ്സിൽ മലയാളവും കണക്കുമൊക്കെ പഠിച്ചു തുടങ്ങി .പാട്ടുകളും കഥകളും ഒക്കെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ വളരെ രസകരമായിരുന്നു.കണക്ക് പീരീഡ് പത്തോ ഇരുപതോ വരെയുള്ള അക്കങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചിട്ട് ബാക്കി വീട്ടിലുള്ളവരോട് ചോദിച്ചിട്ട് പഠിച്ച വരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നുവത്രെ.വീട്ടിലുള്ളവർ അത് കാര്യമാക്കാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ കലണ്ടർ നോക്കി 31 വരെ പഠിച്ചു .ഇത് വീട്ടിൽ സ്ഥിരമായി പറയുന്ന കഥയായത് കൊണ്ടാണ് ഓർമയിലുള്ളത്.

ആ വർഷത്തെ സ്വാന്ത്ര്യദിനം വന്നെത്തി .അന്ന് പാടാനായി ഞാനും ഒരു പാട്ട് പഠിച്ചു .
” ഇന്ത്യ എൻ്റെ രാജ്യം ….” എന്ന തുടങ്ങുന്ന ഗാനം. അതായിരുന്നു എൻ്റെ ആദ്യ പ്രകടനം.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ഒരു സന്തോഷവാർത്ത അറിയുന്നത്.കൂടെ കളിക്കാൻ ഒരു അനിയനോ അനിയത്തിയോ വരുന്നു .നിനക്ക് ആരെയാണിഷ്ടം എന്ന ഉമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിന് അനിയത്തി എന്നായിരുന്നു എൻ്റെ ഉത്തരം.അനിയത്തിയാണെങ്കിൽ കളിപ്പാട്ടങ്ങളും മാലയും വളയും ഒക്കെ കൊടുക്കേണ്ടി വരും എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ മെല്ലെ വാക്ക് മാറ്റി.ഒക്ടോബർ ഇരുപത്തിയേഴിന് എൻ്റെ ആഗ്രഹം പോലെ തന്നെ എനിക്കൊരു കുഞ്ഞനിയൻ ജനിച്ചു . അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ വീണ്ടും കൊല്ലത്തേക്ക് പോയിരുന്നു.

കൊല്ലം വിശേഷങ്ങൾ അടുത്ത പോസ്റ്റിൽ..


ഞാൻ ജനിച്ചതും മൂന്നര വയസ്സ് വരെ വളർന്നതും കൊല്ലം ജില്ലയിൽ ആയിരുന്നു.ചെറുപ്പകാലം ഓർക്കുമ്പോൾ ആദ്യം മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നത് അടുത്തുള്ള ഒരു വീട്ടിൽ അക്ഷരമാല പഠിക്കാൻ പോയതാണ് . കൈ കൊണ്ട് മണലിൽ എഴുതിച്ചതൊക്കെ ഓർമ ഉണ്ട്.എത്ര ദിവസം അവിടെ പോയെന്ന് അറിയില്ല. അവിടൊന്നും വൃത്തിയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉടനെ തന്നെ പഠിപ്പ് നിർത്തി.ബന്ധുവീടുകളിൽ പോയാലും ഇത് തന്നെ ആയിരുന്നു അവസ്ഥ . കന്നുകാലികൾ ഉള്ള വീട് ആണെങ്കിൽ അവിടൊക്കെ മണമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു ആ വഴിക്കു പോവില്ല. അല്ലെങ്കിൽ മുറ്റത്തോ വഴിയിലോ ചെളി വെള്ളം കണ്ടാലും മതി .അന്ന് ഒരു ബന്ധു പറഞ്ഞിരുന്നത്രെ ” ഇങ്ങനെ പോയാൽ മോളെ കെട്ടിക്കാൻ ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെടും” എന്ന് .ഭാഗ്യത്തിന് അത് അറം പറ്റിയില്ല .

ഒരുപാട് കാലം വരെ ഞാൻ അങ്ങനൊക്കെ തന്നെയായിരുന്നു.പ്രകൃതിയെ അറിയാനും ഇഷ്ടപ്പെടാനും സമയമെടുത്തു.

വാപ്പിച്ചി അദ്ധ്യാപകൻ ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് മലപ്പുറത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ താമസം മാറ്റി.ആദ്യ കാലത്തൊക്കെ മലപ്പുറം ഭാഷ മനസ്സിലാക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു എന്ന് ഉമ്മിച്ചി പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.വാപ്പിച്ചി , ഉമ്മിച്ചി എന്നൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ എല്ലാവരും കളിയാക്കും.അന്ന്മലപ്പുറത്തൊക്കെ എല്ലാവരും ഉപ്പ ഉമ്മ എന്നാണ് വിളിക്കാറുള്ളത്.ക്രമേണ ഞങ്ങളും അങ്ങനെയായി .

നിറയെ പാടങ്ങളും തോടുകളും കുളങ്ങളുമുള്ള ഒരു ഗ്രാമം .പട്ടണത്തിൽ ജീവിച്ച ഞങ്ങൾക്ക് അതൊരു പുതിയ ലോകം ആയിരുന്നു.വൈകുന്നേരമായാൽ തവളകളുടെയും ചീവിടുകളുടെയും നിർത്താതെ ഉള്ള കരച്ചിൽ കേൾക്കാം.വീടിന്റെ അകത്തു വരെ നിറയെ മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ.

ഒരിക്കൽ ഒരു അപ്പൂപ്പൻ കുറെ താറാവ് കൂട്ടവുമായി വന്നു.ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ അടുത്ത തന്നെ വലയൊക്കെ വിരിച്ച താമസമൊരുക്കി.ഇത്രയധികം താറാവുകളെ ഒരുമിച്ചു കാണുന്നത് ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു.പകലൊക്കെ പാടത്തേക്ക് ഇറക്കി വിടും.വെള്ളത്തിൽ നീന്തുന്നത് കാണാൻ തന്നെ പ്രത്യേക ഭംഗി തന്നെ.ഞാനവയെ നോക്കി നില്കും..താറാവിന്റെ മുട്ടകൾ വാങ്ങാൻ ആളുകൾ വന്നിരുന്നു.ആകെ ഒരു ബഹളമയം. കുറച്ചു ദിവസം ഞാൻ താറാവുകളുടെ കൂടെ തന്നെയായിരുന്നു.

ആയിടക്കാണ് ഉപ്പ എന്നെ ഹിന്ദി പഠിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയത് . ഒരുപാട് ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും അത്യാവശ്യം പേരുകളും ചെറിയ വാചകങ്ങളും ഞാൻ പഠിച്ചു.

നാല് വയസ്സാവാറായത് കൊണ്ട് കാത് കുത്ത് നടത്തി.തട്ടാൻ വന്നതും പേന കൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയതും കുത്തിയതുമൊക്കെ ഓർമയിലുണ്ട്.ഉമ്മ അന്ന് പായസം വെച്ചിരുന്നു.കാത് കുത്തുന്ന അന്ന് പായസം വെക്കണമത്രേ

.സ്കൂളിൽ ചേർക്കുന്നതിന് മുമ്പുള്ള ഓർമകളാണ് ഇതെല്ലാം.ബാക്കി ഉടൻ…

എന്ത്കൊണ്ട് ആമി ???

ആമി എന്ന പേര് എന്ത്കൊണ്ട് തിരഞ്ഞെടുത്തു എന്ന് പലരും ചോദിക്കുകയുണ്ടായി .മാധവിക്കുട്ടിയോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ടാണോ അതോ എൻ്റെ വിളിപ്പേരാണോ എന്നൊക്കെ.

ഞാൻ ജനിച്ച സമയത്ത് എന്ത് പേരിടും എന്ന് വീട്ടിലുള്ളവർ ചോദിച്ചപ്പോൾ നാലുവയസ്സുള്ള എന്റെ ഇക്ക പറഞ്ഞ പേരാണ് “കുഞ്ഞാമിന”.അത് കേട്ട് വീട്ടുകാർ ചിരിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് വിളിപ്പേരായി മാറി.വീട്ടിലും നാട്ടിലും ഞാൻ കുഞ്ഞാമിന ആയി. സ്നേഹക്കൂടുതൽ ഉള്ളവർ കുഞ്ഞാമി എന്ന് വിളിച്ചു തുടങ്ങി.ഇപ്പോൾ പലരും പറയാറുണ്ട് “ഇനി വല്യാമിന എന്ന് വിളിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്”
ഏഴാം ക്ലാസ് വരെ അധ്യാപകർക്കിടയിലും ഞാൻ കുഞ്ഞാമി ആയിരുന്നു.ഹൈസ്കൂളിൽ എത്തിയപ്പോൾ ആമിന ആയി.കോളേജിലും ആമിന എന്ന് ഒരുപാട് പേർ വിളിച്ചു.എൻ്റെ പേർ ആമിന അല്ലെന്ന് പലതവണ പറഞ്ഞിട്ടും ഫലം കണ്ടില്ല. ചില അധ്യാപകർ പറഞ്ഞത് ഓർക്കുന്നു “ആമിന എന്ന് വിളിച്ചാൽ വിളി കേൾക്കാൻ താൻ മാത്രം ഈ ക്ലാസ്സിൽ ഉള്ളടത്തോളം കാലം അങ്ങനെ വിളിച്ചാൽ എന്താണ് കുഴപ്പം ??? അതോടെ ഞാൻ പറച്ചിൽ നിർത്തി.ശരിയാല്ലേ ഒരു പേരിൽ എന്തിരിക്കുന്നു?
കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആമി എന്ന പേര് സ്ഥിരമായി.ഇപ്പോൾ ഒരുപാട് പേർ ആമി എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ഇന്നും പലർക്കും എൻ്റെ ശരിയായ പേരെന്തെന്ന് അറിയില്ല എന്നതാണ് സത്യം .
ബ്ലോഗ് തുടങ്ങിയപ്പോൾ രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കാതെ “ആമി” എന്ന് പേരിടാനുള്ള കാരണങ്ങൾ ഇതൊക്കെയാണ്.